SŁOWO NA KAŻDY DZIEŃ
II
Maturzystom „na drogę”

Moja myśl u progu nocy.

Moja myśl u progu nocy…
I znowu kwitną kasztany,
zdając egzamin dojrzałości z…..
piękna – przed majestatem profesor natury.
Ile musiały dać z siebie,
ile wykrzesać energii,
zanim ta wymagająca pani dopuściła ich do tak wyjątkowo trudnej matury.

(J. Marczinski)

Nadchodzi czas, by życzyć Wam drodzy maturzyści przysłowiowego połamania pióra, zatem niech poezja naszego poety będzie czymś co można nazwać talizmanem szczęścia, nie tylko podczas tego bodaj najważniejszego w życiu egzaminu, ale na dalsze Wasze życiowe zmagania z kaprysami losu. Ważne by w pogoni za wiedzą nie zatracić poczucia i zrozumienia piękna otaczającego nas świata, potrafić pogodzić naukę, wiedzę, z tym co wynieśliśmy z rodzinnego domu. Nie zatracić w sobie potrzeby trwania w swojej tożsamości. Ważne jest także, byśmy nie pozwolili sobą manipulować, wiedza powinna dać Wam możliwość dociekania prawdy, i odnajdywania w gąszczu kłamstw, właściwego szlaku swojej życiowej wędrówki. Powinniśmy pamiętać, że wiedza nie służy temu by milczeć, a przeciwnie, byśmy mogli głośno wypowiadać swoje ale tylko „słuszne” zdanie. U progu dorosłości, przed którym stoicie otrzymacie wiele kuszących propozycji, w myśl łacińskiego słowa „Accipis, ut taceas”* – należy jednak mieć na uwadze to, że aby iść zgodnie z tą sentencją nie potrzeba nam wiedzy, wystarczy być posłusznym swojemu panu i milczeć, a będziemy opływać w dostatek – tylko czy o to chodzi?
Już za chwilę wypłyniecie na szerokie wody oceanu zwanego życiem. Niestety nie brak na tym bezkresnej morskiej otchłani, mielizn, i wirów, które przy odrobinie nieuwagi pogrążą Was w zniewalającym wasz umysł zwątpieniu.
Warto pamiętać, że w dzisiejszym świecie
„Nie wystarczy być człowiekiem,
aby zaistnieć w świecie ludzi”
A karczując ścieżki życiowej dżungli;
„Dojrzewając do dojrzałości potykamy się o wiele niedoskonałości,
przeważnie własnych”.
(aut. J. Marczinski)

Accipis, ut taceas*; – Płacą ci za to abyś milczał. Marcjalis – poeta łaciński, autor 15

 

materiał: Tadeusz Puchałka